Ιχ μπιν έιν Μπερλίνερ, που είπε και ο Γιάννης ο Κέννεντυς..

Κατεβαίνεις από το αεροπλάνο και κοιτάς τριγύρω: ή που μπήκες στο χρονοντούλαπο και γύρισες 80 χρόνια πίσω, ή που αυτό το αεροδρόμιο είναι όντως εκτός εποχής. Περπατάς λίγα μέτρα μέχρι την είσοδο, δίπλα-δίπλα με τις βαλίτσες σου(!) που ανεβαίνουν έναν κυλιόμενο διάδρομο, μπαίνεις στο κτίριο, τσιμπάς τη βαλίτσα, σε 100 μέτρα βρίσκεις την έξοδο και είσαι στο κέντρο του Βερολίνου...!

(Αεροδρόμιο Τέμπελχοφ. Όχι αυτό που πάει η Ηζιτζετ. Αυτό είναι στου διαόλου τη μάνα.. )

Να 'μαστε πάλι στο Βερολίνο. Είναι ωραίο το συναίσθημα να φτάνεις σε μία πόλη και να θυμάσαι τους δρόμους, να περιμένεις να δεις το μπαράκι που τα έπινες την προηγούμενη φορά, να ξεπροβάλει στην επόμενη γωνία. Ειδικά αν έχεις αλτσχάιμερ, όπως ο υποφαινόμενος.. Κατά τα άλλα, η μέρα έχει μεγαλώσει πολύ στο Βερολίνο (φως μέχρι τις 8), η οσμή του φτωχο-bourgeois Βερολινέζου και της ντεκαντάνς πλανάται ακόμα στον αέρα (nothing like the 90s, βέβαια..), και η κλέιδα παραμένει ότι αυτή την πόλη ή την λατρεύεις ή την σιχαίνεσαι.

Πάω για βούρστ. Χαιρετώ..


Υ.Γ. Εκτενές ρεπορτάζ από Βρυξέλλες-Βερολίνο οσονούπω, άμα γυρίσουμε με το καλό στο Ελλάς...

Αφού και το Βέλγιο είναι χώρα, όλα γίνονται τελικά...

Μπορείς να κρίνεις μια χώρα από την πρώτη εντύπωση που σου αφήνει? Και αν όχι την πρώτη, τις εντυπώσεις τις πρώτης μέρας? Αν ναι, μήπως να έβαζα ένα "αγιστα, τγία..", και άντε γεια? Και εξηγούμαι..

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι, μέσα στη γενικότερη μύρλα που μας διακατέχει, έχουμε ένα αεροδρόμιο, τον Ελ Βενιζέλ, που τα σπάει. Στις Βρυξέλλες, κατεβαίνεις από το αεροπλάνο και αρχίζεις και περπατάς ανάμεσα σε αίθουσες, γραφεία, κυλιόμενους διαδρόμους, καταστήματα, τζάτζαλα, μάτζαλα.. και μετά από ένα χιλιομετράκι φτάνεις στο χώρο αποσκευών. Όταν ρώτησα την Φανή (i.e. η ξαδέρφη που με τρώει στη μάπα σε αυτό το ταξίδι..), μου είπε ότι γενικά είναι δυσλειτουργικοί και ανοργάνωτοι στα κτίριά τους. Μάλιστα..
Εντύπωση δεύτερη: Όταν λέμε Βέλγοι, ποιούς εννοούμε? Γιατί αυτοί νιώθουν Φλαμανδοί ή Βαλλόνοι (Βόρειοι Ολλανδόφωνοι ή Νότιοι Γαλλόφωνοι), άλλα όχι και τόσο Βέλγοι. Όλες οι πινακίδες είναι στα Φλαμανδικά, τα Γαλλικά, τα Γερμανικά και τα Αγγλικά, το σοκ δε το παθαίνεις στην τηλεόραση, όπου υποτιτλίζουν τα πάντα (είδα ακόμα και Φλαμανδική εκπομπή με φ λ α μ α ν δ ι κ ο ύ ς υπ΄τιτλους. Για όνομα..). Στην παρέα δε που βρεθήκαμε το βράδυ, οι οποίοι ήταν όλοι Φλαμανδοί, μία ερώτησή μου για τους Νότιους ήταν αρκετή για να αρχίσουν όλοι να τα χώνουν εν χορώ (διασκεδαστικότατο.. :) ). Άσε που αγαπημένο θέμα όλων είναι η "Μακεδονία" και τι ζόρι τραβάει η Ελλάδα με τη συμπαθέστατη αυτή χώρα..!
Αν λάβω υπόψη και έρευνα Βρετανικού καναλιού που χρίζει τις Βρυξέλλες την πιο βαρετή πρωτεύοσα της Ευρώπης..


Η ουσία, όμως, είναι ότι πας σε ένα ξένο τόπο για να γνωρίσεις τους ανθρώπους του, να δεις τη ζωή του, μέρα και νυχτα, και να ανοίξεις και λίγο το κεφαλάκι σου, το περιχαρακωμένο στις διδαχές της Αρχαιο-Βυζαντινο-Χριστιανικής ελληνκής παιδείας ("Όταν αυτοί ήταν στα δέντρα, εμείς φτιάχναμε Παρθενώνα.."). Και όσο για το βαρετό, καλή θέληση και καλή παρέα να υπάρχει.. άσε που άμα είσαι βαρετός ο ίδιος, και στο Λας Βέγκας να σε πηγαίνανε, χλωμό θα σου φαινόταν..

Ες αύριο τα σπουδαία, που θα αρχίσω τις βόλτες..

Υ.Γ. Η φωτό είναι από είσοδο διαμερίσματος. Η ιδιοκτήτρια (όχι, δεν είναι χόμπιτ..) έκανε house warming (i.e. τώρα μετακόμισε η κοπελιά και μάζεψε την παρέα για ποτό και κέηκ σοκολάτα). Αν τώρα σχολίαζα και την πόρτα του σπιτιού, θα ήταν too much. Όπότε το αφήνω στον καλοπροαίρετο αναγνώστη..

Άλλοι τα κάνουν μασούρια, εγώ τα κάνω ταξίδια..

Όλο το λέγα. Εδώ και καιρό όμως.. "Θα φτιάξω προφίλ στο φέησμπουκ, και θα κάνω και μπλόγκ..". Άλλα, επειδή ο καλύτερος τρόπος να μην κάνεις κάτι, είναι να το προγραμματίσεις για αύριο, ούτε κουκκοπροφίλ έφτιαχνα, ούτε κουκκομπλόγκ...

Όλ' αυτά μέχρι χθές όμως. Γιατί μετά το φέησμπουκ (), ήρθε και η ώρα του μπλόγκ! (είδες άμα τελειώνουν τα μεταπτυχιακά και δεν έχεις παιδιά και σκυλιά? νάαααα ο χρόνος... :) )

Όσο για το θέμα, αν έπρεπε να έχει νόημα, θά έπρεπε να ήταν κάτι που μου αρέσει και ξέρω καλά. Και με 10 χώρες σε 6 χρόνια, νομίζω ότι αρχίζω να το κατέχω (ψώνιο). Άσε που και για σας θα είναι χρήσιμο: Όταν θα αρχίζω να σας ζαλίζω με το πως τα πέρασα, θα μπορείτε να μου λέτε "Ξέρουμε Γιάννη. Τα διαβάσαμε". Ασχέτως αν δεν..

Εδώ, λοιπόν, θα ανεβάζω φωτογραφίες και θα γράφω τις εμπειρίες μου από τα ξένα. Λέω να κάνω και καμιά ψηφοφορία για τις επόμενες εξορμήσεις, για τις οποίες θα μπορείτε να συνδράμετε και οικονομικά.. (όχι ε? είπα να προσπαθήσω..)

Επόμενο ταξίδι στις Βρυξέλλες, με ένα σύντομο πέρασμα (τρίτο και φαρμακερό) από Βερολίνο στην επιστροφή। Λεπτομέρειες λίαν συντόμως. Στο μεταξύ, περιμένω σχόλια και προτάσεις (πείτε καμιά εμπειρία όσοι έχετε πάει..). Τσίου..

Υ.Γ.1 Όχι, δεν είμαι εγώ στη φωτό... duhh!!

Υ.Γ.2 Tην ιδέα για το μπλόγκ την έδωσε 0 εκλεκτός και μη εξαιρεταίος Βασίλης Δ. (Hi Dr.. :) ). Όσο για τον τίτλο της ανάρτησης (του ποστ, μωρέ...), πάντα καλοπροαίρετα